മഴ(an experiance with ​rain@kerala mansoon)

സമയം 12.45am ഞാന് ഇപ്പോഴും ഇന്നലയില് തന്നെ തുടരുന്നുവോ അതോ പൂര്ണമായും ഇന്നിന്റെതായി മാറിയോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നില്ല.തളര്ന്നു തുടങ്ങിയ മിഴികളോടെ ഞാന് ഒരു ദിനാന്ത്യകുറുപ്പ് എഴുതാനിരുന്നു.ഇന്നലയുടെ ഓര്മകളേയാണോ ഇന്നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളാണോ എഴുതേണ്ടത് എന്നറിയില്ല.ഇന്നിന്റെതുമാത്രമായ് ഒരു സ്വപ്നങ്ങളും എനിക്കില്ല അവ ഇന്നലെയുടെതും കൂടിയാണ്.പുതുതായി ഒന്നും തന്നെ സംഭവിക്കനില്ലാത്ത മറ്റൊരു ദിനത്തെ കൂടി വരവേല്ക്കാന് ഞാന് ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു.എന്നാല് ഇരുട്ടു നിറഞ്ഞ എന്റെ കണ്ണുകളെ തിരിച്ചു വിളിച്ചുകൊണ്ട് പാതി ചാരിയ എന്റെ ചില്ലുജനല്പാളികളില് ശരവേഗത്തില് ഒരു വെള്ളിവെളിച്ചം വന്നു വീണു.അതു എത്ര കണ്ട് ശക്തമായിരുന്നു എന്ന് വൈകിയെത്തിയ ശബ്ദത്താല് ഞാന് അറിഞ്ഞു.രാത്രി ഏറെ വൈകും മുന്പേ നിശബ്ദമാകുന്ന ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തില് നിലാവകന്ന ഈ യാമത്തില് എന്റെ വീടിന്റെ വാതിലുകള് തുറക്കപ്പെട്ടു.ഒരു പുതുമഴ മണ്ണില് പൊഴിയുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു.മഴകൊണ്ട് കുതിര്ന്ന മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം എന്നെ മത്തുപിടിപിച്ചു.രാത്രിയുടെ ഭയമോ മഴയുടെ ശക്തിയോ എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചില്ല,വെള്ളം തളം കെട്ടുന്ന മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ കൌതുകത്തോടെ ഞാന് ഓടി.

ചെറുതെങ്കിലും ശക്തമായ വഴിവെളിച്ചത്തില് എനിക്കു മുന്പേ അവന്റെ വരവാഘോഷിക്കുന്ന എന്റെ മുറ്റത്തെ തുളസിയേയും അവന്റെ താളത്തില് ചിലങ്ക പോലെ കൊഞ്ചുന്ന മരചില്ലകളെയും വേനല്മഴയില് ആടിയുലയുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെയും ഞാന് കണ്ടു.ഈ മഴ എനിക്കായി പെയ്യുന്നതല്ല എന്ന് എന്നെ തോന്നിപ്പിക്കും വിധം പ്രകൃതിയുടെ വിസ്മയങ്ങള് പരസ്പരം പ്രണയിക്കുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു.അപ്പോഴേക്കും എന്റെ രോമകൂപങ്ങള് വിയര്പ്പകന്ന് അവനെയറിഞ്ഞിരുന്നു.ഈ നിശയില് ആരെയും കാത്തിരിക്കനില്ലാത്ത എന്റെ നൊമ്പരങ്ങളെ മറന്ന് ഞാന് മുഖം ഉയര്ത്തി അവനെ എതിരേറ്റു.ഇരുട്ടിലെ എന്റെ ഈ പ്രണയം എന്നെ സ്വതത്രയാക്കുന്നു എന്ന് എനിക്കു തോന്നി.കൈകള് വിടര്ത്തി അവനെ ഞാന് വാരിപുണര്ന്നു.നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുടിയിഴകളും ദേഹത്തോടൊട്ടിയ ഉടുപ്പുകളും ഞാന് നിമിഷങ്ങളോളം അവനില് മാത്രം ഉറങ്ങി എന്നു തോന്നിച്ചു.

                     ഏതൊരു യാത്രയുടെ അവസാനമെന്നോണം പ്രണയത്തിനും ഒരു ഒടുക്കം ഉണ്ട്.ഉയര്ന്നു കേള്ക്കുന്ന ഇടിമുഴക്കങ്ങളും കണ്ണേടുപ്പിക്കുന്ന മിന്നല്പിണരുകളും ദേഹം കുളിര്പ്പിക്കുന്ന കാറ്റും എന്റെ പ്രണയത്തിനു തിരശിലയിട്ടു.ഒടുവില് ഇടിമിന്നലില് കാതിലെ കടുക്കന് പൊത്തിയോടുന്ന ഒരു അഞ്ചു വയസുകാരിയെ പോലെ ഞാന് മണല്തരികള് തെറിച്ച കാലുമായ് വീടിലേക്കു ഓടികയറി.

                പാതിവഴിയില് വീണുടഞ്ഞ പ്രണയം ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത നല്ല നിമിഷങ്ങളുടെ ഓര്മ്മകള് മാത്രമാകുന്നു.ഇന്നു ഞാന് നനഞ്ഞ മഴ എനിക്കായ് ഇനി പെയ്യില്ല .എങ്കിലും പുലരുവോളം അവന് നിറുത്താതെ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.എന്റെ തിരിച്ചുവരവ് കാത്തോ അതോ അനേകം കാമുകിമാരുടെ വരവുകാത്തോ. നന്നവര്ന്ന വസ്ത്രങ്ങലോടെ ഈ കുറിപ്പെഴുതുമ്പോളും നഷ്ടപെട്ടതെങ്കിലും അവന്റെ അവശേഷിപ്പുകള് എന്റെ മുടിയിഴകളില്നിന്നും ജലകണങ്ങള് ഇറ്റുവീഴുന്നു, മിഴിയില് മിന്നും നഷ്ടത്തിന് കണ്ണിരും

Loneliness

All my dreams lie shattered,
Disappointment clouds over me.
Now shards of a shattered dreams Pierces my eyes.
Loneliness as deep as the dark night. its stretchus over miles and miles.
A drop of tear or a pain
My every breath .every job becomes a numb.
Someone was here yesterday
But today there is no one.
loneliness has filled my eyes
With million tears.
Where shall i go now
To whome shall i explain .
Life is a journey,some of them lost in the run and gone forever.
I set a long journey which was cut short.
I failed and it time to go….

image

We the slaves of our habit

People do not have any control have on their habits or on their weakness .I don’t have any control over my habit, emotions, and also on my madness. Am the person who lives only for this moment not in the past not for the future. Sometimes this will be the biggest problem in my life. If I have any idea about what am doing that will the biggest achievement on my life.

image

Self
Puzzles made by my mind that
Make me such an idiot. And am-
Wakeup on the bells rang by my romance.
            The process of rectifying                 my mistakes become-
My credibility on future.
The long and ongoing process is that-
To test my patience over my luck.                                                                           Control over my senses is    the victory
Against   the injustice of the world.
Bargaining on my body will make me aProstitute.
But the pawning my respect –
As well as the my talents   for others is
Considered   only as a livelihood nothing less.

 Life is only a race faster than cars
Between seasons. Experience is the greatest lessons in Life. But it’s valuable only after a loss.

       But, acts made on my decisions
Make me rebel. My Different thoughts
Be considered as madness.  .
My hands race for justice will
Be locked by society. Search for truth is becomes
My last will. At last compromise makes me-
 a good social being and narcissist too
         These are the finding which the soul who have search
For the purpose, existence and the cause for the new birth
In the unknown game.

                                       ——————————————————————————-